قلم به دستان در خاکریز ادارات

شاید برای نوشتن یک سطر ساعت ها با خودمان کلنجار برویم که آنچه در ترازوی مردم سنگینی می کند بنویسیم

درد در خیابانهای شهر ضجه می کشید از بی مهری مسئولین اگر بازتاب مطالبات مردم با قلم و لنز دوربین خبرنگاران نبود

کور سوی امید در راهروی ادارات و میزهایی که ادبیاتشان همچنان سنگین می نماید خبرنگاران هستند تا اگر وعده ای تشییع می گردد بر دوش قلم خبرنگار باشد نه در پستوی اتاق یک مدیر

مردم سخت خبرنگاران و قلمشان را به آغوش کشیده اند چون می دانند حامی مردم هستند و پشتوانه ی محکمشان برای رسیدن به مطلوب خبر نگار است که بی محابا چهار دیواری ادارات و اتاقک ها مبله ی مسئولین را به میز خدمت تبدیل کردند
تا اگر مسئولی ،مسئولیتش را انجام نداد خبرنگاران چشم و گوش مردم باشند و فریاد حق خواهی را از اتاقک های مسئولین بستانند.

لنز دوربینشان با درد گریه می کند و جوهر قلمشان از بی مهری و بی عدالتی خون رشحه می کند بر صفحه ی دفتر

از ادبیات زورکی برخی مسئولان هراس نداشته و زرپرست نبوده و نخواهند بود

آری روز خبرنگار روز قلم به دستان در خاکریز ادارات است که قلمش را برای دادستانی از مسئولین به پاس حرمت انسان بودن و حق شهروندی داشتن ساکنین دیارش می نگارد.

روز خبرنگار بر همسنگران عرصه ی آگاهی بخشی و اطلاع رسانی تهنیت باد.

مهدی کیانی برخورداری
فرهنگی و فعال رسانه‌ای

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

داغ ترین ها