مانور انقلابی بازگشایی مدارس لرستان/ نگاهی به تغییر و تحولات در آموزش و پرورش استان

 

برپا نیوز : این روزها متولیان نظام تعلیم و تربیت کشور تمام توان خود را برای برگزاری جشن «مهر و مدرسه» و بازگشایی کانون‌های شور و شادی کودکان و نوجوانان به‌کار گرفته تا پس از دو سال دوری شاگردان و معلمان از حضور فیزیکی در مدارس بتوانند صمیمانه و مهرورزانه در کنار هم قرار گیرند و مشق زندگی و یاد دادن و یادگیری را بیاموزند!

 

و اما در لرستان جامعه‌ی آموزش و پرورش آن با جمعیت پرسنلی نزدیک به ۲۸ هزار نفر «بالغ بر ۶ هزار و ۵۰۰ مدیر و معاون (اجرایی، آموزشی، پرورشی و معاون دبیر و مدیر آموزگار) و ۱۸۰۰نفر نیروی ستادی» ناظر و حاضر درون آن در مانور انقلابی  بازگشایی مدارس آماده‌ی فعالیت هستند؛ اما باید گفت: آن‌چه که «مهر و مدرسه» و آموزش و پرورش را در این استان طی دهه‌های گذشته تا کنون به حاشیه و انزوا و انحطاط کشانده مداخلات نمایندگان مجلس، تعبد و عدم مقاومت مدیران کل و ناتوانی آنان در برابر زیاده‌خواهان و عوامل برون‌سازمانی و یا توافقات و معاملات پشت پرده در این نهاد فرهنگی – تربیتی بوده و هست!

 

اینک پس از وقفه‌ی دو ساله، مانور انقلابی بازگشایی مدارس با محوریت و مدیریت  فردی سرپرست فعلی اداره‌کل «با خزان مدیریتی گسترده‌ی کارکنان ستادی و مدیران، معاونین و مدیر آموزگاران مدارس» طی اقدامی جهادی و پیش از آغاز جشن مهر و مدرسه تحت شعاع قرار گرفته و در حال اجراست؛ گرچه تغییر و جایگزینی را امری مطلوب و پویا و انکارناپذیر باید به شمار آورد، اما باید گفت الزاما هر نوع تغییر و تحول فله‌ای و اتوبوسی و بر مبنای تصمیمات احساسی نمی‌تواند مطلوب و ارزشمند باشد!

 

تغییر و عزل و نصب‌های چند هزار نفری نیروهای ستادی و مدیران و معاونین مدارس از مرکز گرفته تا دورترین نقاط مناطق محروم استان، آن هم از جانب سرپرست محترم اداره‌کل آموزش و پرورش که هنوز وزارت و شخص جناب وزیر در انتصاب قطعی ایشان دچار تردید هستند، نمی‌توان اقدامی صد درصد تحول‌گرایانه و تغییر از نوع نگاه مثبت به حساب آورد!

 

کسب رتبه‌ی سی‌ام آموزشی و اخطار زرد به متولیان آموزش و پرورش، افت شدید تحصیلی، به‌کارگیری بیش از حد نیروهای نهضت سوادآموزی و پیش‌دبستانی و شرکتی‌ها و تبدیل وضعیت سرایداران به معلم دبیر و در انزوا قراردادن فرهیختگان دغدغه‌مند در درون این سیستم طی سالیان سال تا کنون آموزش و پرورش لرستان را انگشت‌نمای عام و خاص در این کشور و بعضاً در گستره‌ی جهانی معرف بوده است!

 

بارها معدود معلمان دل‌سوخته در برابر مداخله‌گران برون‌سازمانی اعم از نمایندگان و وکلای زیاده‌خواه و پدرسالاران کاسب‌کار در آموزش و پرورش مبارزه و مقاومت کردند تا صرفاً در جایگاه حقوقی خویش و نقش نظارتی‌شان عمل کنند؛ اما افسوس و هزاران افسوس که قاطبه‌ی مدیران کل انتصابی همواره میز و منصب را بر «عزت» نفس خویش ترجیح دادند و عملاً آموزش و پرورش را به اربابان قدرت واگذار تا لرستان در تمامی شاخص‌های علمی رتبه‌های پایانی کشوری را کسب و همواره رها شده و بدور از نگاه مثبت متولیان وزارت مربوطه باشد! مظفر امیدی

 

هم‌چنین بخش دیگری از علل و عوامل این اضمحلال و انحطاط آموزشی و علمی محصول«سکوت فرهنگیان» و معلمانی است که جبن و ترس بر روح و جسم‌شان قالب و سایه افکنده و همواره مدح و ثنای صاحبان قدرت را بر فرهنگ و آموزش ترجیح داده و قربانی شدن دانش‌آموزان و علم و دانش را راه آرام زندگی و کسب لقمه نانی دانسته‌اند!/مظفر امیدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

داغ ترین ها